MENUMENU
MENUMENU

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία χρόνια και σταδιακά εξελισσόμενη εκφυλιστική νόσος του εγκεφάλου που έχει αντίκτυπο κυρίως στην κινητικότητα. Το σύνηθες τρέμουλο και η βραδύτητα στις κινήσεις είναι τυπικά συμπτώματα σε ασθενείς με τη νόσο του Πάρκινσον. Τα αίτια παραμένουν άγνωστα, γι’ αυτό οι συστηματικές έρευνες για την ανεύρεση πιθανών γενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων δεν σταματούν ποτέ.

Διάγνωση

Η νόσος του Πάρκινσον διαπιστώνεται εύκολα με την κλινική νευρολογική εξέταση. Οι εξετάσεις που πιθανότατα μπορεί προτείνει ο γιατρός, γίνονται κατά συντριπτική πλειοψηφία για να αποκλείσει άλλες παθήσεις με όμοια συμπτωματολογία και να καταλήξει ποια είναι η καταλληλότερη θεραπεία για τον ασθενή.

Θεραπεία για το Πάρκινσον

Η αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον γενικά αποτελεί αντικείμενο της κλινικής νευρολογίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών παγκοσμίως αντιμετωπίζεται επιτυχώς με φαρμακευτική αγωγή από νευρολόγους. Εκεί όπου ο θεράπων νευρολόγος δεν βλέπει βελτίωση ακόμα και μετά από χρήση όλου του φάσματος των αντιπαρκινσονικών φαρμάκων, τότε συζητείται με τον νευροχειρουργό η πθανότητα χειρουργικής παρέμβασης.

Αν επιλεχθεί χειρουργική αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον γίνεται συνήθως  με «εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση με εμφύτευση νευροδιεγέρτη» ή «τοποθέτηση αντλίας συνεχούς χορήγησης φαρμάκου».